آدم بزرگها خوب حواسشان هست

تکه ای از قلبشان را نگه میدارند برای خود خودشان

 قایم میکنند برای روزهای مبادا.

 مادرها ولی

گاهی مجبور میشوند آن را هم زود خرج کنند

*******

در بچگی همه قلبمان مال خود خودمان است 

کمی که بزرگ میشویم

 خیلی زود همه اش را دو دستی تقدیم میکنیم به یک نفر

(گاهی هم چند نفر!)

آن وقت ما میمانیم و یک روز مبادا؟

 شاید برای همین است که مادرها....