چه با شکوه و غریبانه ایستاده ای
همیشه مادر را به مداد تشبیه میکردم
که با هر بار تراشیده شدن، کوچک و کوچک تر میشود...
ولی پدر
یک خودکار شکیل و زیباست که در ظاهر ابهتش را همیشه حفظ میکند
خم به ابرو نمیاورد و خیلی سخت تر از این حرفهاست
فقط هیچ کس نمیبیند و نمیداند که چقدر دیگر میتواند بنویسد...
+ نوشته شده در دوشنبه بیستم تیر ۱۳۹۰ ساعت ۴ ب.ظ توسط
|
از قدیم گفتن به بهــــا دهند نه به بهانه