تا فردا

دخترم اومده میپرسه: مامان "پس فردا "چند روزه؟

خواستم بگم اگه منتظر باشی یه عالمه روز...

اگه نباشی دو روز.

اگه خوش باشی چند دقیقه بعد...

انگار نه انگار که از تو اثری بود

تلخ تر از خود جدایی‌ها
آنجایی است که بعدها آن دو نفر
هی باید وانمود کنند که چیزی بینشان نبوده
که هیچ اتفاقی نیفتاده
که از همدیگر هیچ خاطره‌ای ندارند

هی باید وانمود کنند...

سطح دغدغه!

_ مامان همه جای شیطون از آتیش درست شده؟
+ بله
_دستاش هم از آتیشه؟
+بله
(بعد از کمی تامل و با نگرانی)
_ پس وقتی گریه‌ش گرفت چه جوری چشاشو پاک میکنه؟آخه چشاش میسوزه!

مرا فرانسوی نبوس!

  راستش را بخواهید این روزها اغلب ما زنها از پای فیلم ها و کتابها و وبلاگهای داغ! که پا میشویم به برکت آنها و البته پیشرفت علم تازه یادمان میفتد که اوه مای گاد! نکند کلاه گشادی سرمان رفته باشد؟چراکه مقایسه کردن بدون در نظر گرفتن شرایط، یکی از ارکان ضروری و کاربردی ما زنهاست!این میشود که مقدار زیادی حسودیمان میشود به آن معشوقه خارجکی! که بعد از سالها همسرش یا طرف مربوطه اش! چقدر خوب بلد است احساسات و علاقه اش را به او ابراز کند و  دست به لاو ترکاندنش قوی است!و چقدر جملات عاشقانه در گوشش نجوا میکند!(مفتکی!)و براین اساس همین طوری که انتظارات و توقعاتمان بالا زده به این نتیجه میرسیم (اصولا ما زنها خیلی زود به نتیجه میرسیم!)که اصلا طرف بخت برگشته ما ،مارا دوست ندارد و در موارد حادتر انگ تعطیلی! میزنیم.بعد دوز" اوه مای هانی!" خونمان پایین میرود و افسردگی میگیریم و.... البته گاهی  در پی تحقیقات محرمانه امان درمیابیم که بعضی از زنهای دیگر هم همین مشکل را دارند و آنجاست که کمی دلمان خنک میشود.!(لطفا کسی نیاید شعار بدهد که نه ال و بل ...،نمیگویم همه زنها یا همه مردها..همه جورش الان هست)

هدف من از نوشتن اینها بعنوان یک زن تا حدودی دفاع کردن از مردان ایرانی است.مرد ایرانی هم محبت دارد ، عاطفه دارد... خیلی بیشتر از آن جنتلمنهای اروپایی یا امریکایی که این روزها نوع چینیش هم در ایران زیاد شده! مرد  ایرانی شاید به خاطر عوامل اجتماعی و فرهنگی یاد نگرفته باشد همیشه یک مشت جملات زیبا و عاشقانه در آستین داشته باشد و مقدمات لاو ترکاندن را مو به مو بجا بیاورد. شاید بخندید ولی مرد ایرانی محبتش را با خرید میوه و این جور چیزها برای خانه نشان میدهد.تو ای زنی که از بوی عرقش مینالی ...با کارکردن و عرق ریختنهایش نشان میدهد.مرد ایرانی محبتش را با غرور و غیرتش نشان میدهد.محبتش مثل دیواریست که به تو اجازه میدهد همیشه به آن تکیه کنی.شاید بلد نباشد و یا یادش رفته باشد که تو نیازمند توجه‌های ساده اما همیشگی هستی.نیازمند دیده شدن و بیشتر دیده شدن شاید هم نیازمند سورپرایز شدن!...

پ.ن عنوان برگرفته از اینجا

پ.ن2: این پست میتوانست یک مقاله کاملا تخصصی باشد.

زدست جور تو گفتم ز شهر خواهم رفت...

سست میشود پای رفتن

وقتی کمی آن طرف تر

دو سه نفر

دلشان به ماندن تو بسته است...

جان سخت

زندگی چون نشستن بر سریر دندانساز است،
 آدم همیشه خیال می کند که دردناک ترین لحظه هنوز نرسیده
در صورتیکه رسیده و گذشته است.

 از کتاب:انسان در جستجوی معنا
 دکتر ویکتور امیل فرانکل